Historycy rozróżniają dwie formy sztuki baroku: 1. Rzymska – odnosi się do źródeł nowych prądów i technik, to tutaj – w Rzymie – powstały bowiem pierwsze dzieła w nowym stylu i tu barok pozostawił po sobie zdecydowanie najwięcej dzieł architektonicznych, stąd też wyszło najwięcej artystów ozdabiających później całą Europę swoimi pracami. Odpowiedź: - W Oświeceniu artyści inspirowali dzieła, obrazy i stosowali motywy związane z historią, wydarzeniami z historii. Za to w Baroku większą wagę przywiązywano do pobożności, kultury religijnej, ogólnie do duchowości i religijności. Dzieła architektury bywają przepełnione dekoracją figuralną oraz ornamentyką. Budownictwo sakralne epoki baroku bardzo często powielało znane z wcześniejszych epok rozwiązania. Budowano podłużne kościoły, planem był prostokąt, wielokąty foremne, budowle centralne, których planem było koło, wielobok i krzyż grecki. W okresie baroku, za czasów Stanisława Augusta zaczyna się nasze malarstwo narodowe. Na czele wszystkich malarzy polskich stanął Włoch Marcello Bacciarelli, nadworny malarz Stanisława Augusta i Francuz Piotr Norblin, malarz Czartoryskich. Ich dzieła miały znaczący wpływ na dalszy rozwój kultury polskiej. Motyw vanitas w baroku . Prawdziwy rozkwit motywu vanitas obserwujemy w baroku. Epoka ta nawiązywała w założeniach do średniowiecza, znów zaczęły szaleć wojny i choroby. Ludzie ponownie zaczęli szukać nowego spojrzenia na własne życie, odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Sztuka zaczęła ukazywać to, co dotąd uznawano za brzydkie. Literatura polska doby renesansu – epoka literacka w dziejach literatury polskiej przypadająca na okres od 1500 do 1629 roku. W okresie renesansu, zwanego też „odrodzeniem”, polska kultura przeżywała rozkwit. Polska zajmowała poczesne miejsce na mapie Europy, zaś wpływy włoskie, które nasiliły się wraz ze ślubem Zygmunta Epoką następującą po baroku jest oświecenie. W tym artykule poznasz cechy charakterystyczne tej epoki, najważniejszych twórców i ich dzieła, abyś na egzaminie maturalnym z języka polskiego z łatwością rozpoznał oświecenie. Literatura oświecienia. Utworami, które powstały w trakcie trwania epoki oświecenia są: Czarno-biały lub kolorowy akt kobiecy to doskonały wybór dla osób poszukujących atrakcyjnej dekoracji do sypialni, lub do innego nowoczesnego wnętrza. Jeśli interesują Cię tego typu prace, w ofercie GalleryStore.pl znajdziesz wyjątkowe obrazy dla mężczyzn i kobiet zafascynowanych zmysłowym przedstawieniem kobiecego ciała. Na początku XX wieku artyści coraz częściej w swoich dziełach odchodzili od tematyki realistycznej. Nie interesowało ich wyłącznie odzwierciedlanie natury, malowanie portretów. Już pod koniec XIX wieku wielu malarzy sięgało po nowe sposoby wyrażania tematów w swoich dziełach, stosując nowatorskie środki artystyczne. Odpowiedź. 1 osoba uznała to za pomocne. lemur1. report flag outlined. **Barok---jest stylem w literaturze i sztuce zapoczątkowany we Włoszech w II połowie XVI wieku.W baroku było wyraziste przedstawianie bogactwa i efektów głównie zewnętrznych przy pomocy form szczególnie wyszukanych lub niezwykłych.Barok związany był z kulturą 9mFoGAa. „Malarstwo barokowe” pojawiło się w XVII w. i było wynikiem głębokich zmian politycznych i kulturowych jakie następowały w Europie. Nazwa tego stylu pochodzi od portugalskiego określenia barroco, czyli perła o nieregularnym kształcie. Cechami charakterystycznymi tego stylu było: poczucie wielkości (zmysłowego bogactwa), a także przekazywanie treści emocjonalnych. Malarze barokowi starali się oddziaływać na sferę emocjonalną odbiorców, odwołując się do zmysłów. Spis treściJakie było tło historyczne tego kierunku?Charakterystyka malarstwa barokowegoRamy w stylu barokowymGdzie można zamówić ramy barokowe na wymiar? Jakie było tło historyczne tego kierunku? Barok powstał jako odpowiedź kościoła katolickiego na powstający ruch reformacji protestanckiej w XVI wieku. Watykan potępił reformy i powstający protestantyzm. Kościół katolicki zdecydował na Soborze Trydenckim (1545/63), że sztuka powinna bezpośrednio angażować się w tematy religijne. Sobór Trydencki, zwrócił się do artystów, aby ich obrazy i rzeźby w większym stopniu oddziaływały na ludzi niewykształconych. Kościół chciał, aby artyści tworzyli sztukę bardziej realistyczną, emocjonalną, dramatyczną, aby umacniać wiarę poprzez docieranie i oddziaływanie także do ludzi mniej wykształconych. Sztuka barokowa stała się potężnym narzędziem propagandowym dla kościoła i władców, którzy przekazywali wiernym religijne dogmaty. Malarstwo barokowe zaczęła koncentrować się na Świętych, Dziewicy Maryi i innych znanych historiach biblijnych. Styl barokowy zrodził się we Włoszech (szczególnie w Wenecji), a następnie rozprzestrzenił się na Francję, Niemcy i Anglię i inne kraje Europy. Gospodarczy rozkwit XVII-wiecznej Holandii doprowadził do rozwoju malarstwa. Artyści holenderscy w większości malowali scenki rodzajowe, martwe natury, portrety, obrazy historyczne. Był to złoty wiek dla holenderskiego malarstwa, a protestanccy artyści tworzyli w nurcie realistycznego, świeckiego baroku. Zobacz stylowe obrazy retro do salonu. Charakterystyka malarstwa barokowego Malarstwo barokowe miało budzić emocje i pasję zamiast spokojnej racjonalności, która była charakterystyczna dla okresu renesansu. W epoce renesansu, w malarstwie istotna była forma, anatomia, realistyczne przedstawianie ludzkich postaci. Barokowe, monumentalne malarstwo charakteryzuje się wielkim dramatyzmem, bogatą kolorystyką i intensywnymi jasnymi cieniami. Podobnie równie dużym bogactwem charakteryzują się meble w stylu ludwikowskim, czyli barokowym. Barokowi malarze mieli obsesje na punkcie światła i cienia. Dużą uwagę przykładali do tła, istotne stało się opanowanie intensywnego światła i cienia. Artyści barokowi wykorzystują bogatą kolorystykę, światło i ciemność do tworzenia emocji i sekwencji działań. Pokazują śmierć, upływ czasu, ekstazy, wizje i religijne nawrócenia. Szczególnie widoczne jest to w pracach znanych malarzy , takich jak: Caravaggio i Rembrandt. Dramatyzm pokazany w ich obrazach widoczny jest jako intensywne kontrasty pomiędzy światłem, a zbliżającym się cieniem. Sławni barokowi artyści: 1. Michelangelo Merisi Caravaggio, był włoskim malarzem działającym w Rzymie, Neapolu, na Malcie i Sycylii w latach1592-1610. Jego najbardziej znane dzieła to: Bachus, Wieczerza w Emmaus (Caravaggio), Londyn, Wołanie Świętego Mateusza, Medusa 2. Rembrandt, był holenderskim malarzem uważanym za jednego z największych malarzy i grafików europejskich i holenderskich. Jego najbardziej znane dzieła to: Nocna straż, Artemizja, Dawid i Uriasz, Autoportret, Burza na morzu Galilejskim 3. Diego Rodríguez de Silva y Velázquez był hiszpańskim malarzem uważanym za czołowego artystę na dworze króla Filipa IV i jednym z najważniejszych malarzy hiszpańskiego złotego wieku. Specjalizował się w portretach, scenkach historycznych, kulturowych. Malował dziesiątki portretów hiszpańskiej rodziny królewskiej i innych znanych postaci europejskich. Jego bardzo znane dzieła to: Las Meninas, Portret Matki Jeronima de la Fuente, Portret mężczyzny, Portret Juana de Pareja, Infanta Margarita Teresa w różowej sukience. 4. Peter Paul Rubens był flamandzkim malarzem barokowym. W swoich pracach malarskich podkreślał ruch, kolor i zmysłowość. Był znany z ołtarzy kontrreformacyjnych, portretów, pejzaży i obrazów historycznych o tematyce mitologicznej i alegorycznej. Rubens był bardzo dobrze wykształconym uczonym, humanistą i dyplomatą. Został uhonorowany zarówno przez Filipa IV, króla Hiszpanii, jak i Karola I, króla Angli. Jego największe dzieła sztuki to: Elewacja Krzyża, Gwałt córek Leucyppa, Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Alethea Talbot ze swoim mężem. Ramy w stylu barokowym Ramy do obrazów w epoce baroku były prawdziwymi dziełami sztuki, dość często wyrzeźbionymi przez największych rzeźbiarzy tego okresu. Bogate zdobienia ludwikowskich ram do obrazów zyskały duże uznanie wśród europejskich dworów i kościołów w Europie. Barokowe ramy posiadały pozłacane ornamenty, które dawały blask dla oprawionych obrazów. Ramy są bogato zdobione z dużą ilością złoconych detali i ornamentów. Najczęściej, motywy do dekoracji ram barokowych były stylizowane na liście. Taka rama perfekcyjnie podkreślała barokowe monumentalne malarstwo. Bogate zdobienia podkreślały również status materialny właściciela i pasowały do bogato zdobionych wnętrz tamtego okresu. Gdzie można zamówić ramy barokowe na wymiar? Szeroki wybór wzorów ram barokowych, wykonanych starodawną metodą, złocone szlagmetalem z bogatymi ornamentami, o różnej szerokości profili możemy zobaczyć i zamówić na określony wymiar w Jest to znany zakład oprawy, w którym zamawiają ramy kolekcjonerzy, domy aukcyjne i indywidualni klienci. Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 18:00: Architektura:-Giacomo Vignola, świątynia Il Gesù w Rzymie;-Giovanni Lorenzo Bernini, nadzór nad budową Bazyliki św. Piotra; baldachim nad grobem św. Piotra oparty na czterech spiralnych kolumnach; przebudowa placu św. Piotra, kolumnada obejmująca plac; -Francesco Borromini, kościół Świętego Karola u Czterech Źródeł w Rzymie. -Twórcy i ich dzieła znajdujące się na terenie Polski:-Giovanni Trevano, Kościół Świętych Piotra i Pawła w Krakowie;-Tylman z Gameren, Kościół Świętej Anny w Krakowie;-Wawrzyniec Senes, Zamek Krzyżtopór w Ujeździe (ruiny).Malarstwo:-Giuseppe Arcimboldo, Warzywa, Jesień;-El Greco, Widok Toledo, Dawid i Jonatan, Pogrzeb hrabiego Orgaza;-Michelangelo Caravaggio, Męczeństwo Świętego Piotra, Wskrzeszenie Łazarza, Śmierć dziewicy, Narcyz nad źródłem;-Peter Paul Rubens, Portret Markizy, Ogród miłości, Porwanie córek Leukipposa, Trzy Gracje, Perseusz uwalnia Andromedę, Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny, Adoracja, Ukrzyżowanie;-Diego Velázquez, Panny dworskie, Poddanie Bredy;-Anton van Dyck, Pojmanie Jezusa, Wenus z kuźni Wulkana;-Rembrandt van Rijn, Lekcja anatomii doktora Tulpa, Uczta Baltazara, Wymarsz strzelców, Tusza wołowa w rzeźni;-Jan Vermeer, Dziewczyna w perłowych kolczykach, Mleczarka, Rajfurka, -Daniel Naborowski, nie drukował swojej twórczości, dotrwała ona do dzisiejszych czasów w rękopisach; jest autorem licznych wierszy; -Jan Andrzej Morsztyn, Lutnia, Kanikuła albo Psia gwiazda; -Stanisław Herakliusz Lubomirski, Somnus; -Samuel Twardowski, Dafnis w drzewo bobkowe przemieniła się, Nadobna Paskwalina. -Mikołaj Sęp Szarzyński, Wiersze abo rytmy polskie; - Sebastian Grabowiecki, Setnik rymów Corneille, Cyd, Cynna;-Jean Racine, Fedra, Ifigenia;-Molier, Pocieszne wykwintnisie, Świętoszek, Don Juan, Skąpiec;-Jean de La Fontaine, poeci nawiązujący do francuskiego klasycyzmu:-Jan Andrzej Morsztyn, tłumaczenie Cyda;-Szymon Szymonowic, Wacław Potocki, Moralia, Ogród, ale nie plewiony…, Transakcja wojny chocimskiej…;- Wespazjan Kochowski, Psalmodia polska;-Jan Chryzostom Pasek, Pamiętniki. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Barok był okresem kulturalnym, który trwał od drugiej połowy XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku. Rozprzestrzenił się w całej Europie i Ameryce Łacińskiej, a także w innych regionach skolonizowanych przez Europejczyków. Barok przeciwstawiony renesansowi jako wyraz pesymistycznej, zawiedzionej, krytycznej i złożonej wrażliwości. Dzieje się tak dlatego, że literatura i sztuka barokowa to czas niepokojący z psychologicznego, kulturowego i społecznego, a także politycznego i ekonomicznego punktu widzenia. Ale czym jest barok? Jak jest definiowana i co ją charakteryzuje? Czym jest barok? Caravaggio: Powołanie św. Mateusza. 1601. Olej na płótnie. 3,38 m × 3,48 m. Kaplica Contarelli, można określić jako „sztukę pojawiania się”, już w sztuce, już w literaturze. Za fundamentalne dla jego estetyki można uznać trzy elementy: efekt, widowiskowość i emocjonalność. Termin barok został użyty po raz pierwszy w połowie XVIII wieku w kontekście oświecenia lub oświecenia. Pierwotnie znaczenie baroku został zaczerpnięty ze staroportugalskiego, ponieważ „barok” oznaczał rodzaj perły o nieregularnym kształcie. W epoce oświecenia iluminaci Diderot i Rousseau używali tego słowa do pejoratywnego opisania sztuki tego okresu, którą uważali za dziwaczną i zagmatwaną. Jednak późniejsza historiografia potwierdziła wartość estetyczną tego okresu. Cechy barokowe Przerażenie Pedro Pablo Rubens: Okropności wojny. 1638. Olej na desce. 206 × 345 Pitti, cokolwiek charakteryzowało barok, to był to początek horror, łacińskie wyrażenie oznaczające „horror do pustki”. Sztuka baroku we wszystkich swoich przejawach lubi barwne i ozdobne wykończenia, którymi zamierza wypełnić całą przestrzeń. Dynamizm i napięcie Poczucie ruchu, dynamizmu i napięcia jest w baroku fundamentalne. Nie szukamy odpoczynku, przeciwnie, powstają napięcia między formami, dźwiękami, słowami czy pojęciami. Reprezentacja pasji i wewnętrznych temperamentów Barok odchodzi od renesansowych filozoficznych przepisów, które wzywały do ​​miary i równowagi. Stawia raczej na przedstawienie pasji i wewnętrznych temperamentów, zarówno dla każdej postaci, jak i dla całej pracy. Wyszukiwanie kontrastu W różnych dyscyplinach artystycznych barok ujawnia zamiłowanie do kontrastu, które w sztukach plastycznych wyraża się poprzez światłocienie. Dotyczy to nie tylko malarstwa, ale architektury, rzeźby, muzyki, a nawet literatury. Podstawienie bezwzględne za względny A. ustępuje miejsca względności, zgodnie z epoką, w której brakowało bezpieczeństwa filozoficznego, teologicznego i kulturowego. Dominuje porządek percepcji, efektu, poszukiwania wrażeń i sprzeczności nad zamkniętymi zasadami. Wiele ośrodków Berniniego: Baldokin Świętego Piotra. Bazylika Świętego Piotra, Watykan, Rzym. Zdjęcie: Rubén Ramos barokowa wyróżniała się pominięciem idei dzieła z jednym centrum zainteresowania (na przykład malowaniem pojedynczego punktu zbiegu), aby uciekać się do wielu centrów. Ośrodki te często generują kompozycje eliptyczne. Taka zasada była widoczna we wszystkich dyscyplinach artystycznych, choć dostosowana do ich zasobów. Niepełny lub niespójny efekt Barok promował w konsekwencji efekt rozłączenia lub otwartego lub niekompletnego dzieła, w przeciwieństwie do renesansu, który zamknął uniwersum samego dzieła. Ten smak niekompletności wyrażał troskę o nieskończoność i transcendencję. Szukaj metafizycznego dreszczyku W obliczu racjonalnej woli renesansu, która szukała harmonii i równowagi, barok preferuje propagowanie metafizycznego drżenia. Pesymizm i rozczarowanie W przeciwieństwie do renesansu, barok jest zdominowany przez myślenie pesymistyczne i/lub rozczarowane, w odpowiedzi na kryzys historyczny, którego doświadczali. Barokowe motywy artystyczne Carracciego: Rzeź. 1583. Olej na płótnie. 185 cm × 266 cm. Galeria Obrazów Kościoła Chrystusa w historia, religia i mitologia, choć woleli sceny z większym dramatem i zamieszaniem. Odnosić się do religiaKościół katolicki ustanowił ikonografię, aby zapobiec herezji. Preferowane były takie tematy jak Niepokalane Poczęcie, Eucharystia, święci, Kościół triumfujący, bardzo delikatne kwestie w sporze z protestantyzmem. Aluzja do przemijanie czasu i odczarowanie świata, tak dobrze jak zwyczaje i życie codzienne, w tym rzeczywistości społecznej. Może Ci się spodobać: renesans Tak Neoklasycyzm. Literatura barokowa Literatura barokowa charakteryzowała się ówczesnym zainteresowaniem detalem, efektem i bogactwem formalnym. Z tego powodu charakterystyczne było nadmierne używanie figur literackich, takich jak przymiotniki, wielokropek, metafora, hiperbaton, antyteza i peryfraza. Jeśli chodzi o płcieliteratura barokowa nadała ciągłość tym odziedziczonym przez renesans. Nastąpił jednak nowatorski rozwój dramaturgii, zwłaszcza w formie komedii i tragikomedii. Zakwestionowały one klasyczną strukturę trzech jednostek dramatycznych. Barok powitał wielką wielość nurtów literackich. W konkretnym przypadku literatury hiszpańskiej najważniejsze były dwa nurty: culterismo i conceptismo. kulturoznawstwo czy gongoryzm przedkładał formę nad treść. W związku z tym był bogatszy w figury mowy i odniesienia literacko-literackie. Jej głównym przedstawicielem był Luis de Góngora. pojęcie cenił sobie treść tak samo jak formę. Opiera się na prezentacji pomysłów lub koncepcji poprzez pomysłowość werbalną. Jednym z jej głównych propagatorów był Francisco de Quevedo. Tematyka literatury barokowej krążyła wokół troski o przemijanie życia, pozory i odczarowania. Mianowicie: Świat jako teatr: niepewny świat pozorów, który skłania do refleksji. Świat do góry nogami: Ubolewam nad niesprawiedliwością i deformacją tego, co powinno być. Homo homini toczeń: ogłasza, że ​​człowiek jest wilkiem dla człowieka. Milicja amoris: porównanie miłości z wojną. Zmiana fortuny: Żałuję krnąbrnego charakteru szczęścia. Pamiętaj o śmierci: przypomnienie o nieuchronności śmierci. Fugita tempowa: Lamentuję nad przemijaniem czasu i istnienia. Róże Panny Collige lub 'pokrój róże, dziewczyno': przekonywać panny, by wykorzystywały młodość. Chwytaj dzień: zaprasza do skorzystania z dnia jako jedynej opcji w obliczu nieuchronnej śmierci. Autorzy i dzieła literatury barokowej Luis de Gongora, Hiszpania, 1561-1627. Najbardziej reprezentatywne prace: Bajka o Polifemie i Galatei; Samotności. Lope de Vega, Hiszpania, 1562-1635. Najbardziej reprezentatywne prace: Fuenteovejuna; Pies w żłobie. Francisco de Quevedo, Hiszpania, 1580-1645. Najbardziej reprezentatywne prace: Sny i przemówienia; Hiszpański Parnas; Historia życia Buscón. Tirso de Molina, Hiszpania, 1579-1648. Najbardziej reprezentatywne prace: Oszust z Sewilli; Skazani jako nieufni; Ta haniebna w pałacu. Pedro Calderon de la Barca, Hiszpania, 1600-1681. Najbardziej reprezentatywne prace: Życie jest snem; Wielki teatr świata; Stały książę. Sor Juana Ines De La Cruz, Nowa Hiszpania, 1648-1695. Najbardziej reprezentatywne prace: Boski narcyz; Redondille; Najpierw śnię; Wysiłki domu. John Milton, Anglia, 1608-1674. Najbardziej reprezentatywne prace: Raj utracony; Dwadzieścia trzy sonety; Comus; Arkady. Giovan Battista Marino, Włochy, 1569-1625. Najbardziej reprezentatywne prace: Szlam go; Lira; „L'Adone”. Jean-Baptiste Poquelin lub Molier, Francja, 1622-1673. Najbardziej reprezentatywne prace: Tartuff; Wyimaginowany pacjent; Lekarz z kijami. Jean Racine, Francja, 1639-1699. Najbardziej reprezentatywne prace: Fedra; Andromacha; Ifigenia. Zobacz też: Wiersze barokowe. Życie jest snem, autorstwa Pedro Calderón de la Barca. Sor Juana Inés de la Cruz: biografia, praca i wkład. Trendy literackie Sztuka barokowa Diego Velazquez: Stara kobieta smaży jajka, 1618, olej na płótnie, 100,5 cm × 119,5 cm, National Gallery of Scotland, jak reszta artystycznych przejawów baroku, sztuki plastyczne charakteryzują się zasadniczo dynamizmem i napięciem kompozycji. Znalazło to odzwierciedlenie w konkretnych cechach, takich jak użycie wielu punktów zbiegu; otwarte samoloty; kompozycje asymetryczne; nadmierna ornamentyka; bogactwo detali i szczery gust kolorystyczny. Nowe gatunki obrazkowe pojawiały się także w baroku, np. portrety zbiorowe, martwe natury, vanitas, malarstwo rodzajowe i pejzaż. portrety firmowe lub kolektywy przedstawiały kilka osób na jednym płótnie. Często nawiązywały do ​​ludzi skupionych wokół zawodów, cechów czy zawodów. martwe natury martwe natury przedstawiały pokarm zwierzęcy i roślinny, kwiaty i przedmioty użytkowe. W krajach zamożnych wyrażali obfitość. W krajach pogrążonych w kryzysie, takich jak Hiszpania, wyrażali głód. Płeć vanitas to odmiana martwych natur, która zwraca uwagę na marność i przemijanie czasu. Dlatego obejmuje czaszki, bańki mydlane, rozkładające się jedzenie, płonące świece itp. Malarstwo rodzajowe nawiązuje do codziennych scen w lokalnym kolorze. Chociaż istniał przed barokiem, w tym okresie przeżywa ważne odrodzenie. Wreszcie sceneria Kraj jako gatunek autonomiczny rozwija się w przejściu od renesansu do baroku, choć zawsze towarzyszył portretom lub scenom. Artyści wizualni, architekci i dzieła sztuki barokowej Caravaggio, Włochy, 1573-1610. Malarz w ciemnym stylu. Prace reprezentatywne: Młody Bachus; Powołanie św. Mateusza; Nawrócenie św. Pawła i Ukrzyżowanie św. Piotra. Annibale Carracci, Włochy, 1560-1609. Jeden z twórców malarskiego klasycyzmu i prekursor neoklasycyzmu. Prace reprezentatywne: Rzeź, Założenie (1587); Wenus, Adonis i Kupidyn; Ofiara Izaaka. Gian Lorenzo Bernini, Włochy, 1598-1680. Rzeźbiarz, architekt, malarz, rysownik i scenograf. Prace reprezentatywne: Apollo i Daphne; Porwanie Prozerpiny;Ekstaza św. Teresy; Katedra św. Piotra, Plac św. Piotra, Watykan, Rzym. Francisco de Zurbarán, Hiszpania, 1598-1664. Malarz ponury o kompozycyjnej prostocie i dużym realizmie. Prace reprezentatywne: Adoracja pasterzy; Św. Franciszek w medytacji; Mistyczne zaręczyny św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Diego de Silva Velázquez, Hiszpania, 1599-1660. Malarz mrocznego naturalizmu. Prace reprezentatywne: Agwador Sewilli; Adoracja Trzech Króli; Poddanie Bredy; Ukrzyżowany Chrystus, Las Meninas lub Rodzina Filipa IV. Bartolomé Esteban Murillo, Hiszpania, 1617-1682. Malarz zorientowany na tematy religijne z humanitarnym i prostym traktowaniem. Prace reprezentatywne: Święta Rodzina ptaszka; Dziewica z Dzieciątkiem ze Świętą Rozalia z Palermo; liczne wersje Niepokalane Poczęcie. Petrus Paulus Rubens, Holandia, 1577-1640. Malarz wyróżniający się podejściem do napięcia między dynamizmem intelektualnym a emocjonalnym i formalnym. Prace reprezentatywne: Tryptyk Zmartwychwstania Krzyża; Wyrok Paryża; Adoracja Trzech Króli; Porwanie Prozerpinado; Trzy łaski Tak Ogród miłości. Rembrandt Harmenszoon van Rijn, Holandia, 1606-1669. Motywy wielkiej dramaturgii, dynamizmu i realizmu w portretach firmowych. Prace reprezentatywne: Lekcja anatomii dr Nicolaesa Tulpa; Filozof w medytacji lub Uczony w medytacji; Powrót syna marnotrawnego. Anthony van Dyck, Holandia, 1599-1641. Bujny i dynamiczny styl, który przekształcił się w elegancki i uroczysty. Prace reprezentatywne: Aresztowanie; Carlos I jako myśliwy i Konny Portret Carlosa I. Nicolas Poussin, Francja, 1594 -1665. Reprezentant francuskiego nurtu klasycystycznego XVII wieku. Prace reprezentatywne: Plaga Merkuriusza; Adoracja złotego cielca; Pasterze Arkadii. Może Ci się spodobać: Architektura barokowa: charakterystyka i styl. Diego Velázquez: biografia, charakterystyka i prace. Muzyka barokowa Claudio Monteverdi – L'Orfeo: Akt 1 Prolog „Dal mi permesso” Muzyka barokowa była pod wieloma względami przełomowa. Charakteryzował się rozwojem harmonii tonalnej i kontrapunktu. Podobnie w muzyce barokowej pojawił się ciągły bas, utrwalił się wyraźny i ograniczony rytm oraz promowano improwizację i wirtuozerię. Nie mniej ważne, barok był odpowiedzialny za wynalezienie orkiestry, choć wtedy była to orkiestra mniejsza niż dzisiaj. Twórczość muzyki barokowej nie ograniczała się do cech nowego języka muzycznego. Wiele gatunków muzycznych powstały w baroku, takie jak opera, oratorium, kantata, sonata, koncert wielki i przymierzalnia. Opera promował ją kompozytor Claudio Monteverdi. Łączył sztukę teatralną ze śpiewem iw zasadzie składał się z recytatywów i arii dla solistów, chórów i uwertury instrumentalnej. kaplica wiąże się również ze śpiewaniem opowieści, ale nie jest to inscenizacja. Historie oratoriów są religijne, stąd ich nazwa. Ze swojej strony kantata Jest to forma muzyczna przeznaczona do śpiewania, zarówno do tematów religijnych, jak i świeckich, łącząca numery instrumentalne z recytatywami, ariami i chórami. Jeśli chodzi o muzykę instrumentalną, sonata przeznaczony był na wystawę jednego lub więcej instrumentów solowych, natomiast koncert wielkioznaczało to początek muzyki orkiestrowej. Do tego dodano przymierzalnia, ciąg utworów do tańca, zwykle składa się z czterech części. Muzycy i kompozytorzy Claudio Monteverdi, Włochy, 1567-1643 Najbardziej reprezentatywne prace: Bajka o Orfeuszu; Koronacja Poppei; Madrygały różne. Antonio Vivaldi, 1678-1741. Najbardziej reprezentatywne prace: Cztery pory roku; Stabat Mater; Koncert mandolinowy; Concerto alla rustica. Jean-Baptiste Lully, Francja, 1632-1687. Najbardziej reprezentatywne prace: Kadmus i Harmonia; Amadís; Balet royal de flore, lwv 40. Marc-Antoine Charpentier, Francja, 1643-1704. Najbardziej reprezentatywne prace: Powiększenie; Portowa Msza Królewska; Wyimaginowany Le Malade; David et Jonathas. Johann Pachelbel, Niemcy, 1653-1706. Najbardziej reprezentatywne prace: Kanon D-dur; Musikalische Sterbensgedancken; Hexakordum Apollinis. Jan Sebastian Bach, Niemcy, 1685-1750. Najbardziej reprezentatywne dzieła: Oratorium Pasja według św. Mateusza; Toccata i fuga d-moll BWV 565; Dobrze hartowany klawesyn; Wynalazki i symfonie. Georg Friedrich Haendel, Niemcy, 1685-1759. Najbardziej reprezentatywne dzieła: Oratorium Mesjasz; Giulio Cesare; Acis i Galatea; Saul; Muzyka wodna. Henry Purcell, Wielka Brytania, 1659?-1695. Najbardziej reprezentatywne prace: Dydona i Eneasz; Pełny hymn; Królowa wróżek. Hymn; Królowa wróżek. Kontekst historyczny baroku Rembrandta: Lekcja anatomii dr Nicolaesa Tulp. 1632. Olej na płótnie. 1,7m x 2,16m. Mauritshuis, baroku była po części konsekwencją oddziaływania pewnych historycznych poprzedników, które sprzyjały pojawianiu się w kolejnych latach bardzo zróżnicowanych propozycji artystycznych. Z jednej strony odkrycie Ameryki w 1492 roku położyło kres izolacji kontynentu amerykańskiego. Tym samym sprzyjał konsolidacji absolutyzmu, podbojowi i kolonizacji Ameryki, triumfowi firm handlowych i ruchu transoceanicznego. Z kolei reformacja luterańska w 1517 r. i katolicka kontrreformacja w 1545 r. zerwały kulturową i duchową jedność Europy. W tym samym czasie heliocentryczna teoria Kopernika około 1543 r., postępy Galileusza i prawa Keplera wstrząsnęły podstawami kreacjonizmu i antropocentryzmu. Dodaj do tego kryzys w Europie w XVII wieku. Upadek gospodarki, rewolucja cenowa, wstrząsy społeczne, wojny (wojna 30 lat, kryzys 1640 w Hiszpanii), głód, epidemie i spadek wskaźnika demograficznego itp. Wszystko to złożyło się na barokową ekspresję w bardzo dynamicznej, kreatywnej, oryginalnej sztuce, a przede wszystkim zróżnicowanej w swoim wszechświecie stylów, tematów i zasobów w każdym kraju, w którym się manifestowała. Krótka charakterystyka epoki: Barok charakteryzował się różnorodnością tematów i form. Na określenie nowych tendencji w różnych krajach używano odmiennych terminów: gongoryzm – Hiszpania, marinizm – Włochy, sarmatyzm – Polska. Barok pojmowano jako sztukę kontrreformacji. Wizja świata była niespokojna i chaotyczna. Artyści zaczęli pokazywać w swoich postaciach niepokój, niepewność i niewiarę w możliwości człowieka. Nowa sztuka była początkowo skomplikowana, odwoływał się do intelektu odbiorcy. Artyści stosowali: koncept (łac. conceptus – ujecie) oryginalny pomysł kompozycyjny lub stylistyczny mający na celu zaskoczenie czytelnika, puetna – zaskakujące zakończenie utworu, dowcip – dostrzeganie niezwykłych podobieństw, paradoks – czyli myśl kłócąca się z powszechnym mniemaniem. Niezrozumiałą naturę świata najlepiej wyrażały sformułowania wewnętrznie sprzeczne. Świat nie jest harmonijnym porządkiem. Artyści widzą świat chaotyczny i zmienny. Sztuka opisująca taką rzeczywistość staje się śmiała, zaskakująca i dziwna. Podłoże społeczno-polityczne: 1545 – sobór w Trydencie, początki kontrreformacji, 1546 – pierwsze jezuicie kolegium w Polsce, 1600 – początek wojen polsko-szwedzkich, 1609 – rokosz Zebrzydowskiego, 1618 – początek wojny trzydziestoletniej, 1621 – bitwa z Turkami pod Chocimiem, 1648 – powstanie Chmieleckiego, 1651 – bitwa pod Beresteczkiem, 1655 – potop szwedzki, 1658 – wygnanie arian z Polski, 1655 – rokosz Lubomierskiego, 1673 – bitwa z Turkami pod Chocimiem 1683 – odsiecz Wiednia 1697-1763 – rządy Sasów w Polsce Barok to epoka pełna wojen domowych i kontrreformacji. Renesansowe nurty reformacji uległy załamaniu, a Kościół podjął próby reorganizacji. Na soborze trydenckim postulowano wzmocnienie władzy papieskiej, sformułowano oficjalną naukę Kościoła katolickiego oraz zaczęto przeciwdziałać reformacji. Utrwalenie zasad religii katolickiej miało przez sztukę o charakterze sakralnym, głównie przez architekturę, malarstwo, rzeźbę i literaturę. Wiele dzieł sztuki uległo zniszczeniu a ogłoszenie Indeksu ksiąg zakazanych zapoczątkowało kościelną cenzurę. Kościół chciał powrotu do estetycznego średniowiecza. Wszystkie te zjawiska zmierzały do przeciwdziałania reformacji i określa się je mianem kontrreformacji. Jezuici: Szczególną rolę w realizowaniu haseł nowego nurtu miał odegrać, utworzony w 1543r. przez Ignacego Loyolę. Członków zakonu Najświętszej Marii Panny Serca Jezusowego nazywano jezuitami. Jezuici zakładali szkoły dla ubogiej szlachty umożliwiając w ten sposób kształcenie, zakładali także biblioteki i drukarnie, Jezuici wyróżniali się wysokim poziomem intelektualnym. Wykorzystywali wszystkie metody by pozyskać wiernych. Kościoły jezuickie zaskakiwały wiernych bogactwem form architektonicznych i obfitością wystroju wewnętrznego (bogata ornamentyka). Kościoły olśniewały i przyciągały widzów. Stare kościoły przerabiano na styl barokowy. W kolegiach uczono pisania pobożnych wierszy i organizowano przedstawienia. Charakterystyka ludzi epoki: Twórcy baroku podkreślają przemijanie świata i wartości ziemskich. W człowieku dostrzegają dualizm jego natury, tzn. człowiek składa się z ducha i materii. Nastąpiło nasilenie chrześcijańskiej świadomości religijnej, tzn. pojawiły się programy odnowy moralnej i religijnej w ramach kościoła katolickiego. Wprowadzono formy religijności, które miały kształtować duchowość ludzi wykształconych i prostych.